Interview met OFL-secretaris Lisette Sinkeler-Spijker

Wie ben jij en wat is je achtergrond?

Ik ben Lisette en woon in Boskoop, tussen Alphen aan den Rijn en Gouda, samen met mijn man en twee honden. Ik heb rechten gestudeerd en ben daarna begonnen als rijkstrainee. In die periode heb ik bij verschillende ministeries gewerkt, zoals het Ministerie van Buitenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, het Ministerie van Justitie en Veiligheid en het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Via dat traineeship ben ik terechtgekomen bij mijn eerste baan als secretaris bij de Commissie Regionaal Overleg luchthaven Schiphol. Dat werd later de Omgevingsraad Schiphol en inmiddels is dat de Maatschappelijke Raad Schiphol. Daar werkte ik nog in de fase dat alle stakeholders betrokken waren. Dat vond ik echt heel leuk werk. Op een gegeven moment ben ik bij het Openbaar Ministerie in Rotterdam gaan werken, om te kijken of ik toch iets met mijn rechtenstudie wilde doen, bijvoorbeeld als officier van justitie of rechter. Maar daar kwam ik er eigenlijk achter dat dat niet mijn plek was. Via een oud-collega kwam ik in contact met de Directie Participatie en het Overlegorgaan Fysieke Leefomgeving (OFL). Dat sprak me meteen aan, omdat ik het altijd leuk ben blijven vinden om uiteenlopende belangen bijeen te brengen. Nu werk ik  inmiddels tweeënhalf jaar als secretaris bij het OFL. Ik ben begonnen bij het OFL-project 'Platform Spoorgoederenvervoer en Leefomgeving'. Daarna heb ik meegewerkt aan de verkenning en oprichting van de Binnenvaarttafel. Vervolgens heb ik samen met collega’s gewerkt aan de Nationale Dialoog Gezonde Leefomgeving nabij Industrie. Momenteel ben ik samen met collega’s verantwoordelijk voor het Versnellingsnetwerk Weerbaarheid Fysieke Leefomgeving. En ja, die naam is eigenlijk veel te lang, dus wij noemen het intern gewoon het VN.

Nu we het toch over het Versnellingsnetwerk Weerbaarheid Fysieke Leefomgeving hebben, kun je daar meer over vertellen?

Christophe van der Maat is bij het OFL gekomen als voorzitter van het Platform Spoorgoederenvervoer en Fysieke Leefomgeving. Vorig jaar zomer heeft hij het rapport “Tijd om te handelen” opgeleverd; over de weerbaarheid van het spoor. Men was erg te spreken over die impactanalyse. Vervolgens is het OFL in september 2025 verzocht een verkenning uit te voeren naar de behoefte en mogelijkheden voor een overleg over versnelde weerbaarheid tegen hybride en militaire dreigingen van IenW-sectoren.  Daar hebben wij dus in het najaar een verkenning naar gedaan. We hebben zowel partijen binnen IenW als private partijen gesproken over de vraag “Hoe zouden zij kijken naar deze opgave, wat hebben ze hieraan en waar ligt hun behoefte?”. Op basis van die gesprekken hebben wij een voorstel geformuleerd en dat is in januari in de Bestuursraad van IenW goedgekeurd. Vervolgens is daar een aantal thema’s uit voortgekomen. Ben je als bedrijf, organisatie of overheid bewust van het feit dat je afhankelijk bent van bepaalde zaken en ook van anderen? En hoe ga je daarmee om en welke afspraken kun je met elkaar maken om daar het best mee om te gaan?

Wat neem je mee uit het Platform Spoorgoederenvervoer?

Nou, als ik kijk naar de projecten en vorige banen die ik heb gehad; ze hebben allemaal hun eigen dynamiek. Ieder project, elk overleg. De werkwijze, de samenwerking en zelfs het gevoel is altijd verschillend. Maar wat ik meeneem, is dat de persoonlijke band, met en tussen de personen die deelnemen, echt cruciaal is. Als een organisatie of een bedrijf zich committeert aan iets of bijvoorbeeld in hun missie heeft staan “wij vinden dat echt heel belangrijk” dat is allemaal leuk en aardig, maar als de persoon die in jouw overleg deel neemt niet proactief deelneemt en constructief is, maar juist achterover leunt, is dat zo bepalend voor het slagen van jouw overleg. En bij het Platform Spoorgoederenvervoer hadden we echt hele gemotiveerde personen aan tafel. Die echt met hun directe belangen aan tafel zaten en daar kwamen ook de CEO’s aan tafel. Daarmee geven ze wel een bepaald gevoel aan het hele overleg van: oh ja, we vinden dit met elkaar belangrijk. En dan ga je wel een extra stap zetten, ook wij als OFL. Ik denk dat die energie er ook zit bij het Versnellingsnetwerk Weerbaarheid Fysieke Leefomgeving. En als we het dan hebben over persoonlijke relaties; je kan altijd het proces zo inrichten dat het op papier perfect lijkt, maar door rond te kijken in de zaal, mensen in de ogen te kijken en echt te horen hoe zij vinden dat het gaat is heel belangrijk. Die vraag stellen en je daarin kwetsbaar opstellen is een grote kracht.

Wat ik tot nu toe gedaan heb bij elk beginnend project, is mijzelf de vraag stellen “oké, wat moet ik hier inhoudelijk over weten om goed mijn werk te kunnen doen?”. En nou ben ik van nature nieuwsgierig aangelegd, dus dat scheelt. Als ik een gesprek organiseer tussen partijen, wil ik het wel graag kunnen volgen. Ik wil genoeg weten zodat ik in ieder geval kan inschatten hoe het gesprek zal verlopen en wat eruit gaat komen, want we zijn als OFL altijd bezig met het vormgeven van de agenda. Dat kun je bijna niet doen zonder zelf te weten wat er speelt en wat belangrijk is, welke vraagstukken er zijn. Ik volgde ooit het vak International Relations en daar heb ik geleerd dat de agendasetter eigenlijk het meest bepalend is. En dat vind ik ook heel boeiend bij het OFL, hoe sturend ben je? Ik doe nu ook de opleiding Mediation en daar kun je ook verschillende maten van sturing aanbrengen. Daar staat de partijautonomie voorop, dat partijen onderling de meeste beslissingen moeten nemen. Maar zodra je er als mediator bij zit, stuur je al, al zou je de hele tijd je mond houden. Maar ook voor ons als OFL-secretariaat speelt de vraag  “hoe vul je die rol in?”. Dat vind ik bij ons intern heel leuk, dat wij daar vaak bewust mee bezig zijn.

Wat hopen jullie dat er met de adviezen uit het versnellingsnetwerk gedaan wordt?

Het rapport van het eerste half jaar van het Versnellingsnetwerk is uit. Na het zomerreces verwachten we een gecoördineerde reactie vanuit de aangeschreven departementen. We hopen uiteraard dat er positief op de adviezen wordt gereageerd. Daarnaast bevat het rapport ook een aanbod van de acties die de deelnemers aan het Versnellingsnetwerk zelf al op zich nemen. Dus het is een mooie combinatie van aanbod en advies.

Tot slot: hoe weerbaar ben jij?

Ik heb een noodpakket! Volgens mij had ik die zelfs al voordat ik met het Versnellingsnetwerk aan de slag ging. Dat is mede door onze twee honden. Die moeten voldoende water kunnen drinken. Mijn man heeft diabetes type 1 dus dat is nog een extra reden om je goed voor te bereiden. Het is echt voor die eerste paar dagen, als de stroom uit valt of om iets te overbruggen. Mijn ouders hebben allebei geschiedenis gestudeerd, dus de tweede wereldoorlog leefde heel erg bij ons tijdens het opgroeien. Dus het weerbaar zijn en bezig zijn met “het is niet altijd vrede” dat zat er al een beetje in. Een Chinese verwensing is “mag je leven in interessante tijden”, nou daar leven we nu wel in, zou ik zeggen.